okt

10

Heren A - Bree B: 83 - 56

Ingezonden door: Gerry Henraat
FEEST vanavond in onze onvolprezen Evenementenhal, want nadat onze Senioren B  de kerels van Kajoba Zolder een basketlesje hadden gegeven, was ons A-team aan zet om de Breeënaars de maat te nemen. Weinig volk op de tribunes, doch de afwezigen hadden  zoals gewoonlijk ongelijk. Vandaag stond er een ploeg in bloedvorm tussen de lijnen,  en dat resulteerde snel genoeg in eenduidige cijfers : na 2 quarters kon de tent eigenlijk al dicht.

Dat Ruben een bommenlegger is, was al geweten, doch de vorige weken haperde vaak het vizier of was de hoepel dat ietsje te klein. Vandaag echter was de wedstrijd geen minuut oud, of daar slingerde het net al heen en weer. Een voorbode van een bommenregen die de bezoekers te slikken zouden krijgen. Raf, Wim en Anthony sprongen mee op de kar, en na een tweede bom van Ruben, dikten Martijn en Wout nog wat aan : 21-11, de toon was gezet.

“Papier is verduldig”, zegt een oud Vlaams spreekwoord, en de 2- en 3-punters werden door de bezoekende scorekeeper wat slordig in kaart gebracht. Neem maar aan dat Yuri 3 bommen in lijn smeet, en ons daarmee op een riante 30-15 bracht. Doe er nog een handjevol geslaagde strafworpen van Anthony, Raf (4/4)  en Michael bij, en Ruben stuurt ons naar de kantine met bemoedigende  42-18  cijfers, na een 21-7 quarter waarin de mannen van Djordjevic  het presteren een 0/6 te laten optekenen voor hun vrije worpen … Not their day, zoveel is duidelijk.

Het is Blauw-wit (Zonhoven ) en niet Wit-blauw (Bree) dat het vurigst uit de catacomben komt : Wim scoort haast vóór het startsignaal, Anthony lukt zijn run, en dan is het andermaal aan Ruben, vandaag dodelijk precies, om niet minder dan 4 bommen te laten noteren, tot groot jolijt van de Zonhovense supportersbank en tot consternatie van de kleine Bree-aanhang. Ook Anthony schiet nog meermaals uit zijn sloffen, speedy Michael verrast de verdediging en de heroptredende Niels vuurt eveneens “a rocket” af : 69–30, groter kan een kloof niet wezen …

Genoeg gefeest, moet ons team gedacht hebben, want in de 4° spelronde wordt hun defense wat milder : gelegenheid voor de Breese spelers om wat af te knagen van de “smadelijke” achterstand. Met o.m. 5 bommen naderen ze zelfs tot 78-54, signaal voor Yuri om nog eens van achter de half-boog aan te leggen  en voor Michael om de kamp te laten eindigen op erg mooie 83-56 cijfers.

En Bree ? Hun nummers  9 en 11, Arrazola en Van de Kerkhof, speelden eveneens de pannen van het dak, en lieten respectievelijk 9 en 17 punten optekenen, doch met verzilverde strafworpen a rato van 3/16 (!) mag je natuurlijk niet naar het EK. Bovendien lukten hun afstandsschoten enkel in het vierde quarter, en waren ze, tout court, bijzonder onnauwkeurig bij de afwerking : inlegballetjes niet ingelegd, zelfs solo-runs die niets opleverden ... Oef , bijna vergeten : noteer ook nog dat Raf in beide, aaneensluitende partijen meermaals de ring wist te vinden, zelfs nog bepalender was in het B-team met zowat 15 punten. En dan was er nog het prachtig beeld, waarbij het 7-jarig zoontje, in volle wedstrijd, stiekem 2 bananen ging brengen naar “zijn pappie” Yuri (op de spelersbank), en er bovendien apetrots ging naast zitten. Well done, boy !

Terug naar de wedstrijd : een topdag voor de onzen, een offday voor de tegenstanders, reken maar. En zo breiden The Blue Devils alweer een hoofdstukje aan hun opmars in de ranking ..  Who’s the next victim ? 

Quarters :  21-11   21-7   27-12  14-26 

Scores :     Michael 16,   Anthony  5,   Ruben 29,   Wim  4,  Niels 3,  Wout 5,  Yuri 11,  Raf 9,   Martijn  1,  David 0

Ludo Grouwels.