sep

12

Heren A - Orly A: 68 - 59

Ingezonden door: Gerry Henraat
Beweging op de bovenverdieping van de Evenementenhal, want de Cel Activiteiten organiseert er een drink voor alle medewerkers, betrokken bij de evenementen van het voorbije seizoen. Doch de plicht roept alweer  en Jo, Stijn en uw dienaar spoeden zich naar de Sporthal om de wedstrijd van onze Heren A tegen rivaal Orly mee gestalte  te geven.  Slechts 2 x 7 spelers op de feuille, dus spelminuten zat voor wie zijn stempel wou drukken op deze clash.

De opgooi gaat naar Orly, doch de bal wordt snel ontfutseld en het is Anthony die de eerste score laat optekenen, wat later gevolgd door Ruben met een veldscore en een bom. Ook Thomas laat zich niet onbetuigd, en wanneer we “onze Amerikaan” tussen de lijnen brengen - Michael Clarke die zich MIKE laat noemen - koersen we naar 15-8. Na geslaagde vrije worpen van Raf (een kolfje naar zijn hand), legt Ruben de eindcijfers vast : 20-12.

En Orly? Hun coach Dirk Smits zal de ganse avond zitten/lopen tieren van puur ongenoegen, want zijn jongens lossen de verwachtingen kennelijk niet in. Nochtans hebben we al  “met regelmaat” kunnen kennismaken met zijn dubbele meter  Geelen (13)  en zullen we in het tweede quarter “met regelmaat” nota moeten nemen van volleerd bommenwerper Loukili (10) en Steven Jeunen (9). We worden zowat overdonderd tijdens dit 16-25 quarter, zodat we met een evenwichtig 36-37 in rust –en bezinning – moeten.

Wij hebben het nog niet durven schrijven, beste lezer, maar vandaag belanden er nogal wat strafworpen tegen de oranjerode hoepel;  na een 4/9 is de plotse achterstand dan ook goed verklaarbaar. Na de rust komen Anthony en Raf in een wisselbeurt tot scoren, en het is Mike die mag besluiten tot 50-50. Ook de Hasseltse supporters vuren een Mike aan, de Afrikaanse atleet Manirafasha, die zich vandaag evenwel wat minder in de kijker werkt en slechts 1 maal een score laat optekenen. Een ploegspeler, dat wel.

Het laatste quarter zal dus de beslissing moeten brengen. Het wordt een spannend haasje-over, en in zijn zeven haasten vergeet de vaak oprukkende Michael geregeld het leder te kaatsen – it’s “a travel”, Mike -, zodat de bal van kamp wisselt of de score wordt geannuleerd. Doch Thomas weet thans geregeld de bal te versieren onder het vijandelijk net en met een bordballetje te scoren : 55-53, 57-56 … Orly verprutst vervolgens menige strafworp, en het is Anthony die 4 minuten voor het eindsignaal nog maar eens het evenwicht herstelt : 59-59 ... Na een treffer van Michael, zal onze eigen dubbele meter Thomas  nog tweemaal scoren. De veilige (?) voorsprong van 65-59 zal nog door één enkele strafworp (op vier !) worden aangedikt, waarna Raf de eindcijfers vastlegt met een mooi afstandsschot : 68 – 59.

Een wellicht verdiende, doch alleszins zwaar bekampte overwinning. Na het eerste quarter zagen de Geel-blauw-dragers het vijandelijk net dichtstroppen : de defense verhinderde (desnoods foutief) zowat elke penetratie, en ook vandaag troffen er  weinig afstandsschoten het doel. Tel daar de slordigheid bij de strafworpen bij,  en het werd een heus gevecht om Orly alsnog de loef af te steken. Een foutenlast van 21 versus 21 spreekt boekdelen, en geeft de verbetenheid aan waarmee beide kampen dienden te strijden. Alleszins ook een opsteker voor coach Geert, die zijn ingegipst onderbeen zelfs over de grond sleepte om  zijn spelers alsnog van de nodige richtlijnen en praktische plannen te kunnen voorzien. Ook hij kon krukken-zwaaiend delen in deze overwinning. Chapeau voor het hele team !

Quarters :  20-12   16-25   14-13  18-9.

Scores :   Anthony 11   Ruben 18   David 2   Thomas 10    Yuri  1   Raf 12   Michael  14 

Ludo Grouwels.